آدرس جدیدم اینه کلیک کنید:

                                      www.bache-mosbat3654.blogfa.com

خاله جون تولدت مبارک .....!

                                          www.setayesh-koochooloo.blogfa.com 

سلام ...سلام ...سه تا سلام!!!

چیه تعجب کردین ...؟! درست حدس زدین من خر بابابزرگ بچه مثبتم ....همونی که هزار تا کشته مرده داره ....!

حتما بچه مثبت تعریف منو پیش شما کرده گفته عجب خـــــــــــریم ...!

خب می دونین من تنها چیزیم که از بابابزرگ به بچه مثبت ارث رسیده ... یه جورایی یکی یه دونه ام !!

اینم بگم هیچ خری به پای من نمی رسه ..... اِند خریتم !!!

یه خر آپ تو دیت ... عاشق پفک و عینک دودی و بچه مثبت !!!

به تنها بلاگی که تا حالا سر زدم بلاگ معلومه خیلی هم دوسش دارم چون خودش خر داره منو درک می کنه ... هیچ وقت شکایت نمی کنم و سرشار از انرژی مثبتم !( خونه دیگه می کشه !)

اما .......

اینی که امروز اومدم آپ کنم دلیل دیگه ای داره بچه مثبت نظرشو درباره ما گفت حالا نوبت ماست که هر چی دق و دلی داریم سرش خالی کنیم !!!(می خواست منو آخر ننویسه !) آماده هر گونه انتقاد شما از بچه مثبت هستیم ! .... نه .... فقط انتقاد می پذیریم!!!!

مدتی بود از خودم فرار می کردم ، حتی کوچکترین غم بغض بزرگی تو گلوم می کاشت . دلم می خواست تنها باشم تنهای تنها.... می خواستم  با دنیای شاعری خداحافظی کنم  تا یه جورایی خودمو فراموش کنم  ..... اما هر چی بیشتر تلاش می کردم کمتر به نتیجه می رسیدم  ... انگار خودمو گم کرده بودم ... وقتی چشمم به دفتر شعرم افتاد احساس کردم ازم دلخوره !

فقط چند روز تونستم طاقت بیارم .... فقط چند روز ..... تا یه روز احساس کردم لبریزم از نوشتن ، از یه دنیا حرف تازه ....دیدم دیگه نمی تونم  بیشتر از این واژه ها رو نادیده بگیرم .... اینجا بود که به حرفهای شما دوستای خوبم ایمان آوردم . می دونین ، چرخه ی روزگار همیشه اونطوری که ما دوست داریم نمی چرخه و این .... اگر چه تلخ ولی واقعیته....

گپی کوتاه با همراهان همیشگی بلاگ : شکلکها رو داشته باشین!!!

شنل قرمزی عزیزم : نظراتت تو صدم ثانیه هم که باشه بهم فاز می ده...! مخصوصا منطق جلبکی ات !!!

امیدوارم هیچ وقت چه عجب نباشی (!) اولین بار که کامنتتو دیدم  خیلی خوشحال شدم .. شخصیت جالبی داری ، بابا شخصیت!!!!... تو جزء اون دسته از آدمایی هستی که دوست دارم باهاشون کل بندازم یه جورایی جون می دی واسه کری خوندن!!! مام بدمون نمی یاد سری به بلاگت بزنیم ها؟!... 

معلوم هنر دوست مهربون : همیشه نظراتت پرباره ..... یادمه قبلنا بیشتر می یومدی اون موقع فقط چند تا از بچه های مجله رو پیدا کرده بودی، محبتت بیشتر بود اما خب حالام می ذارم به حساب این که سرت شلوغه آخه می دونم کجاها کار می کنی و یه سری چیزای دیگه که نمی گم . می دونم ازاین که دیر به دیر واست نامه می نویسم دلخوری باور کن دلیلم معتبره . خر بابابزرگ پیله کرده بگو به خر ملا سلام برسونه ، خب برسون! خر هم خرای قدیم!!!

معصومه رحیمی دوست داشتنی : یه جورایی تواضع و فروتنی ات منوکشته ... باهات خیلی راحتم ، همشهری هم که هستی دیگه!!! تازه دلت بسوزه کتاب نیایشو هنوز نخوندم!!! بدون شوخی بگم از اخلاقت خیلی خوشم اومده ... شکلکها رو دیدی؟!!

رویای گلم : رویا تو جزء اون دسته از کسایی هستی که هیچ وقت فراموششون نمی کنم ، بعضی آدما محبتشون بیش از حد انتظاره درست مث تو ، عاشق شعرایی ام که تو بلاگت می ذاری ، بلاگتو سیو کردم تا هر وقت که به اینترنت دسترسی ندارم مشکلی نداشته باشم!!

دختر خورشیدعزیز : من و تو یه کمی دیر با هم دوست شدیم قبول داری؟ ولی خوب از قدیم گفتن ماهی رو هر وقت از آب بگیری می میره!!!! خوشحالم که دوستی مث تو دارم ، تو حرفات یه جورایی امید موج می زنه، همیشه از این اخلاقت که مطلبو کامل می خونی و نظرتو می گی خیلی خوشم می یاد . این نشون می ده واسه دیگرون ارزش قائلی و متقابلا باعث می شه بقیه هم همینقدر واست معرفت خرج کنن ... زرتشت می گه مثل خورشيدباش كه اگر خواستي بركسي نتابي هم نتواني .

نازنین ( مامان بزرگم !) : بلاگ مترسک باعث شد مامان بزرگ پیدا کنم ! می دونی ، تو از اون مامان بزرگ باحالایی !از اونایی که جوونارو درک می کنن ها؟ راستی مامان بزرگ ، دیشب که داشتی  توپ بازی می کردی توپتون افتاد تو حیاط ما!!! .... مامانم گفت به مامان بزرگت بگو بره دم در خونه خودشون بازی کنه!!!!!

حنانه گل :حنانه تو یا نوشته هامو نمی خونی یا نظری درباره شون نداری ! حداقل کامنتات که اینو می گه ، ولی با اومدنت خوشحالم می کنی . هم تو هم سمیه.

سلی شیطون بلا : اسمتو واسه اولین بار بود می شنیدم راستشو بخوای تعجب کردم اولش فکر کردم مخفف یه اسم دیگه اس که خودت گفتی اسمت همینه ... برام جالب بود . به نظرم تو یه دختر پرشروشوری ، درست عکس من !

ستاره ناناز : همیشه کامنتات خارجیه (!) چرا؟ ...یه کمی هم کم پیدایی ، به بهناز سلام برسون .

نرسیس فیگو : تو هم تو نیومدن اولی ها ؟! ... ولی نه تهمینه اول تره !!!!!!!

هنوز نفهمیدی ستایش کیه؟! ... خر بابا بزرگمم یه ماجرا نداره که واست بگم، ماجراها داره!!! مرام هر چی پرسپولیسی بلند صلوات !!!

بچه مثبت همزادم : ازت خیلی چیزا یاد گرفتم ، و البته اگه خدا بخواد همچنان ادامه خواهد داشت. یکی شوخودت تو بلاگم می بینی  منم درست همون طوری ام که تو درباره خودت گفتی فقط با یه تفاوت !!!

 یکی از پر محتواترین بلاگارو داری قدر خودتو بدون . امیدوارم تو درسات موفق بشی ....

دختر جنوبی عزیز :  آخر مرام و معرفتی ، یه دوست گل و مهربون . بچه ها سارای عزیز تازگی ها پدرشو از دست داده واسه شادی روح اون عزیز از دست رفته یه فاتحه بخونین .... گلم امیدوارم خدا بهت صبر بده ، سارا فراموش نکن باید بیشتر از قبل هوای مامانو داشته باشی اون الان بیشتر از قبل بهت احتیاج داره .

شبنم دلشکسته : خوشحالم دوباره برگشتی ، حکایت تو مث شعر ننوشتن من بود . اما هر دومون دیدیم بعد یه مدت می تونیم دوباره ادامه بدیم . مشکلاتتو فقط به خدا واگذار کن فقط اونه که صلاح بنده هاشو می دونه .... چیزی رو با اصرار ازش نخواه . اگه لایق باشم برات دعا می کنم عزیز.....

خر بابا بزرگم : شاید به زودی گذاشتم تو هم مطلب بنویسی ، چیه ؟! چرا داری گریه می کنی؟! صدام بمیره اشکاتو نبینم ....چی صدام مرده؟! ...خب حالا!!!..... آهــا چون آخرین نفر نوشتمت ؟ بابا تو تاج سر مایی ، تو اصلا خیلــــــــــــــی خری !!!!

و اما یه تشکر مخصوص و ویژه واسه دوستای گلم :  جکی چان (اسماء) و هری پاتر(احیاناً حمیرا!) – آزاده عزیزم – لیلا سلماسی – منا – نازنین – ارمغان عزیز- مهتاب گلم – جیران – لیلا نارنجی – فیروزه – هیوا – سارا بلا – سمانه – بهاره – شیما – رها – مهسای عزیز ( که جاش خیلی خالیه و خبری ازش ندارم ) – آیسان ( که فکر می کنه فراموشش کردم ولی اشتباه می کنه ) – مریم گل – باران پاییزی – baby girl – و همه اونایی که اسمشون از قلم افتاد و اونایی که با بلاگم قهر کردن !!!

همیشه محرم که می شه عجیب حال و هوایی دارم ، مخصوصا روز عاشورا ....

نمی دونم چه حسیه اسمشو چی می شه گذاشت ؟! اما می دونم دیوونه این حال و هوام ....

دلم واسه حرم امام حسین پر می زنه اما هنوز کبوتر نشدم .... شاید لیاقت نداشتم نمی دونم اما بزرگترین آرزوم شهادت تو حرم آقامه ... کاش یه روز به آرزوم برسم ... فکر کن ! .... تویی و هوای بین الحرمین ، تویی و عشق حسین (ع ) ، همونجا نفس آخر و می کشی و کنار ضریح .... حتی فکر کردن بهش آرومم می کنه ....

بی تو تاریکم و تنها                      با تو من مستم و شیدا

وقتی که اسمتو می گم                   دل من می لرزه آقا

من شب تارو تو مهتاب                  من عطش تو چشمه آب

گوشه قلب شکسته ام           به خدا تویی تو ارباب

کربلای تو بهشتم                          مهر تو عین سرشتم

به خدا حسینه عشقم                     اینو رو دلم نوشتم

دل و دین و عقل و هوشم               همه را به آب دادی

ز کدام باده ساقی                          به من خراب دادی

یا حسین غریب مادر                       ای همه دارو ندارم

کربلاتو تا نبینم                

                             آروم و قرار ندارم ...

اینم یه عکس جدید از عزاداری ستایش کوچولو ....

تنها عموم واسه همیشه کوچ کرد و رفت ....

                                        نمی تونم باور کنم دیگه کسی رو به اسم عمو ندارم

از همه ی شما عزیزانی که واسه سلامتی اش دعا کردین ممنونم

                       باورش خیلی سخته ....

فقط ازتون می خوام یه فاتحه براش بخونین

                                                             " روحش شاد "

بغض پاییزی ام زمستونی شد ! دیشب یکی از بدترین شبای زندگیم بود ... خیلی حرف واسه سبک شدن داشتم اما نمی دونم چرا لال شدم ...آدما گاهی تو زندگیشون به بن بست می خورن مواقعی پیش می یاد که تحمل یه غصه ناگهانی رو نداشته باشن ، پیش می یاد حتی واسه مدتها نتونن لبخند بزنن ، گاهی دردای بزرگ غیر قابل توصیف اند .

می خوام تا ابد شاعری رو بذارم کنار ، (البته اگه بشه اسم چیزایی رو که می نوشتم شعر گذاشت ). می خوام با دنیای قشنگ شاعری واسه همیشه خداحافظی کنم ، همون دنیایی که تموم غم ها مو ازم می دزدید همون دنیایی که هیچ وقت تنهام نذاشت ،خداحافظ شاعر نا تمام ، خداحافظ واژه ها خداحافظ ......

نمی دونم شاید واسه هیچکی مهم نباشه بگن این چرت و پرتایی که تو می گفتی مگه شعر بود؟

اما می خوام به همونام بگم نظرشون هر چقدر توهین آمیز و استهزا کننده هم که باشه واسه ام قابل احترامه .

وقتی که تنهایی می یاد حس می کنم که بی کسم                      

                                                             ترانه هام می سوزنو بریده می شه نفسم

ثانیه ها نمی گذرن هیچ موقع فردا نمی یاد

                                                       دلم می گه زندگی رو با این همه درد نمی خواد

راستی عموم یه هفته ای می شه تو icu بستریه ، تو یه بیمارستان تو جنوب رفته تو کما سه بار سکته مغزی کرده ...

من همین یه دونه عمو رو دارم درسته خیلی کم دیدمش اما از همه شما عزیزان می خوام واسه اش دعا کنین ...

این ستایش کوچولویه !! ..... خواهر زاده عزیزم ، ستایش به دوستام سلام کن ! .... چی ؟! .... نمی تونی ؟!

آها خوب هنوز بلد نیست حرف بزنه ، چرا زور می گین ؟! .... سلام کرده ....

وبلاگش تازه راه اندازی شده ، من و ستایش داریم با هم می نویسیمش البته خر بابا بزرگم هم هست !!! 

می ذارمش تو پیوندهام یه سری بزنین ....

اینم عکسشه ..... واااااااااااااااااااااااااای الهی خاله قربون اون قد و بالات !!! ..... الهی که من ......  چی ؟!!

بوی چی می یاد ؟! ..... بچه ها شما بو......  ....پی پی کردی گلم؟؟!!!! .....

مي خوام امروز يه كمي درد و دل کنم ، البته من اصولا اهل درد دل واسه دیگرون نیستم همیشه حتی تو سخت ترین شرایط حرفامو تو دلم ریختم و یک کلمه واسه کسی حرف نزدم .... بجز خدا که تنها سنگ صبورمه .....بعضی وقتا هم دفتر خاطراتم ، طوری که احساس می کنم این روزا خیلی سنگین شده .... میدونین گاهی وقتا فکر می کنم  خیلی سنگدلم ..... آخه این دفتر بی زبون چه گناهی کرده که باید این همه غم و غصه رو تحمل کنه !....

همیشه تو این ماه از سال یه بغض عجیب می شینه تو گلوم .....من اسمشو گذاشتم" بغض پاییزی ".

هنوزم نتونستم دلیلشو بفهمم اما عجیب اذیتم می کنه ..... تو این جور مواقع دوست دارم تنهایی قدم بزنم و شعر بخونم ....یه جورایی با خودم خلوت کنم....

تو این موقع از سال یه نقبی می زنم به گذشته .....خاطرات تلخ و شیرینی که الان دیگه فقط یه خاطره اس ...

مث دوستی من و سمانه .... یه رفیق قدیمی ...آشنایی من و سمانه با یه جرقه شروع شد تقریبا تو همین موقع از سال ..... سال دوم دبیرستان بودم ....تو اوج دورانی که عجیب احساس تنهایی می کردم و دلم یه دوست واقعی می خواست سمانه سر راهم قرار گرفت .....رابطه من و سمانه روز به روز بهتر و صمیمی تر می شد طوری که از دو تا خواهر بهم نزدیکتر بودیم ....به جرات می تونم بگم دوستیمون  نه تنها توی کلاس  که توی مدرسه هم زبانزد بچه ها بود....دو تا دوست واقعی .... که همیشه و همه جا با هم بودیم .... همیشه وقتی وارد مدرسه می شدم سمانه اعتراض می کرد که چرا اینقدر دیر می یای ؟! ..... شاید به حرفام بخندین اما فکر می کنم  دخترا حرفای منو بهتر می فهمن ..... عشقای دوره ی دبیرستان یه جورایی افلاطونیه !!!

من و سمانه تو هر مناسبتی واسه هم هدیه می گرفتیم ....مسافرت که می رفتیم اولین سوغاتی مخصوص اون یکی بود.....سمانه به هر مناسبتی واسم یه دسته گل می گرفت .... حتی وقتی بعد از چند روز تعطیلی دوباره می رفتیم مدرسه به بهانه ی اینکه بعد از چند روز دوباره همدیگرو می دیدیم برام گل می گرفت .... اخلاق جالبی داشت .... از همون اول مجذوب شخصیتش شدم .....یه دختر احساساتی درست مث خودم .... اونم دقیقا تو روزایی که مربی تاترم بهم گفت تو جامعه دختری با احساسات تو خیلی اسیب پذیره .... اینجا بود که سمانه رو باور کردم ...

تو عکسای دسته جمعی محال بود منو سمانه کنار هم نباشیم .....بچه ها تو مدرسه بهمون لقب ویس و رامین داده بودن ..... !!!!!

روزای قشنگی بود .... اینکه دوستی رو داشته باشی که بتونه حتی تو سخت ترین شرایط کنارت باشه و درکت کنه ....شاید شما هم یه همچین دوستی رو داشتین ....

منو سمانه دنیای قشنگی با هم ساخته بودیم .... سمانه معتقد بود باید دوستیمون تو تاریخ ثبت بشه ...!

تو تموم امتحانا کنار هم می شستیم  و یاور تقلب استاد بود ( البته فقط سمانه از روی من می نوشت) !!!

یادمه یه بار امتحان زبان داشتیم ... خیلی مضطرب گفت من نخوندم... برگه تو باز بذار .... هفته ی آینده ش دبیر زبان مث همیشه اومد تو کلاس .... برگه هارو گذاشت رو میز ...هنوز لحظاتی از ورودش نمی گذشت که گفت امروز می خوام دو تا دوست نمونه رو بهتون معرفی کنم ....داشتیم با اشتیاق گوش می دادیم .... که اسم من و سمانه رو اورد و خواست که بریم وسط کلاس بایستیم ... منم با خوشحالی رفتم وگفتم خانوم شما هم فهمیدین ما چقدر نمونه ایم ؟!!!!

دبیرمون ابرویی بالا انداخت و گفت بله حتی تو تقلب!!!!!! ... و جلوی چشمای ور قلمبیده ی بچه ها برگه هامونو درست عین کارنامه ی اعمال داد دستمون.... هر دو تا 17 !!!! گفت جالب اینجاست که فقط اسم بالای برگه هاتون با هم فرق داره!!!!

منو و سمانه خیلی هم شیطون بودیم ....ناظم مدرسه همیشه از دست پاشنه ی کفشم گله می کرد!!!

تا یه کمی دبیرمون دیر می یومد سر کلاس می رفتیم بیرون بستنی می خوردیم!!! ..... البته بماند که یکی از دبیرا  بدجور ضاقاریتمونو زد و یه نمره منفی نوش جان کردیم!!

يا يه بار يادمه با فرقون و بیل بناهایی که داشتن مدرسه رو تعمیر می کردن عکس انداختیم !!!

یه بارم به خاطر شیطنت زیادی سر کلاس تاریخ از کلاس انداختنمون بیرون !!! جاتون خالی اما این یکی تو کارنامه ی یه بچه مثبت خداییش لکه ی بزرگیه !!! ......

تو قهر و اشتی ها بیشتر سمانه پیش قدم می شد .... حداقل روزی 6 بار تلفني با هم حرف مي زدیم !.... شاید یکی از بهترین دوران زندگیم همین دوستی با سمانه بود .....

تا اینکه یه بار تو مدرسه حرفایی در موردش شنیدم ... اما خوب بدخواهم کم نداشت واسه همین باور نکردم ...خیلی ها به دوستیمون حسادت می کردن ....

تا اینکه بعد از گذشت چند سال از دوستیمون سمانه نامردی بزرگی در حقم کرد .... سمانه کاری کرد که.....هر وقت به اين موضوع فكر مي كنم حسابی بهم می ریزم ......

بعد از اون هر چی زنگ می زد گوشی رو بر نمی داشتم .....دیگه حتی نمی خواستم اسمشو بیارم ......

روز تولدم بود .... غمگین تر از همیشه روی ایوون نشسته بودم و به آسمون خیره شده بودم ... مطمئن بودم روز تولدمو فراموش نمی کنه ..حداقل یه نامه می نویسه ...تو همین خیالات بودم که زنگ زدن ..آژانس بود ... یه بسته داد دستم با یه ادرس که ادرس خونمون بود .... دست خط سمانه .... وقتی بسته رو باز کردم .... شاید باور نکنین چی دیدم ..... دنیا جلوی چشمام سیاه شد  .... تموم هدیه هایی که تو این چند سال بهش دادم، کادوهای تولدش ... سوغاتی ها ... کارتای تبریک و شو خی .... سرم گیج رفت ... حالم داشت بهم می خورد ..... یه پاکت کوچیکم بود .... روش نوشته بود: نفرین به تو .....

می دونین تو پاکت چی بود؟.... تموم عکسایی که من و سمانه تو مدرسه، نمایشگاه وکلا تو این چند سال گرفته بودیم .....البته با این تفاوت که فقط عکسای من قیچی شده بود....

اشکام سرازیر شد ..... احساس بدی داشتم ... تموم شبو گریه کردم .... فکر نمی کردم دوست داشتن سمانه همین قدر باشه .... دوستی که می خواست تو تاریخ ثبت بشه ..... اون شب با تموم شبام فرق داشت ،تمام شبو روی ایوون موندم و به حرفای سمانه فکر کردم ....شاید اگه کس دیگه ای جای من بود براش مهم نبود اما من نمی تونستم بی تفاوت باشم ....

بعد 9 ماه سمانه با اصرار ازم خواست ببخشمش ....گفت اشتباهشو جبران می کنه و .... اما دیگه هیچوقت دوستیمون مث قدیم نشد .... حالا چند سال از اون ماجرا می گذره  ....گاهی وقتا دلم واسه اون روزا تنگ می شه .....

تو همين ماه تولدشه ... 11 آذر ....با این تفاوت که تولدش مصادف شده با همون بغض پاییزی ....

سال پیش با یه شعر تو مجله تولدشو تبریک گفتم امسال اینجا .....

                                                                                   همنشین بی صداقت تولدت مبارک ......

یه پنجره با یه قفس یه حنجره بی همنفس

                                                    سهم من از بودن تو یه خاطره اس همین و بس

تو این مثلث غریب ستاره ها رو خط زدم

                                                    دارم به آخر می رسم از اون ور شب اومدم

                                 ...............................

من از تبار غربتم از آرزوهای محال

                                                قصه ی ما تموم شده با یه علامت سوال ( ؟ )

این بار می خوام در مورد خودم صحبت کنم ، تو خونه هر کسی  با یه اسمی  صدام می کنه، البته هر چی می کشم از دست این اسم بچه مثبتیه که دارم . این لقب گرانمایه رو بروبچ به ما دادن ، خودمم نمی دونم چطور بچه مثبت شدم ... فکر می کنم اثرات رفیق نابابه !!!!!

بچه های خونه از سر لطف و عنایتی که به بنده دارن میگن بچه که بودی تو سلط ماست تو جوق داشتی می رفتی که ما گرفتیمت و بزرگت کردیم!!!

به جون خر بابا بزرگم اینا رو تا حالا نگفتم که ریا نشه !!!! ....

از همون دوران کودکی کوزت بودم !  .... یه چیزی تو مایه های رنج و مشقت رو نوشتی داری اینا رو می خونی؟!!!

تازه ژان والژانی هم در کار نبود بماند، کسی هم برام عروسک نخرید!

دوران نو جوانی هم که اصلا نداشتم ....!!!!!! و اما جوانی ....

در جوانی نزد استادانی چون دبیر کچل فیزیک مان ... و خر بابا بزرگم !!! یه مشت کتاب قرقره کردم و شدم میرزا بنویس !!!

رشته کلامو مامانم ریخت تو آش.... ببخشید ... داشتم می گفتم برادرم تو خونه بهم می گه حجت الاسلام سوار بر مسلمین ! .. معتقده من می تونم فتوا بدم ... ( البته بماند که فتواها براش دارم ) .

اینهمه مخ تونونکوبیدم تا باهاش ابگوشت درست کنم ! ...

می خوام ببینم شما چه نظری درباره بچه مثبت دارین حالا چه من چه خود واژه ی بچه مثبت .... اصلا تا به حال با اینجور آدما برخورد داشتین .... اونا چه خصوصیاتی دارن؟!!!!!

                              راحتتون کنم از نظر شما بچه مثبت به کی می گن ؟

دوستان سلام

دارم در مورد عشقهای موازی تحقیق می کنم .. منظورم عشقیه که به وصال ختم نمی شه ..

در همین راستا چند تا سوال هم می ذارم که در صورت تمایل می تونید جواب بدید ....خوشحال می شم تو این راه از نظرات شما استفاده کنم ....* البته با ذکر نام ، سن و تحصیلات *

اگه در اشنایان و دوستان چنین عشقی سراغ دارید بنویسید چرا این عشق به وصال نرسید؟

چرا سقف اعتماد این قدر کوتاهه ؟ .... و نمی شه به هیچ کس اعتماد کرد؟

چرا این قدر به هم خیانت می کنیم؟  مگه تو زندگیمون چی می خواستیم که بهش نرسیدیم؟

امشب دلم خیلی گرفته.... خدایا دلم شکسته اس نگاه کن گونه هام تره ..... می بینی؟ ..... مگه تو خریدار دل شکسته نیستی ....

خدایا دارم از هجر کسی می سوزم که همه ی هستی مه .... کسی که بوی شما رو می ده .... تو تنهایی هام اشک می ریزم و ازت خواهش می کنم منو بهش برسونی .خدایا دیگه طاقت ندارم دیگه نمی تونم دوریشو تحمل کنم.

تا کی باید وقتی اسمشو می شنوم فقط اشک چشامو پاک کنم و حسرت بخورم چرا لیاقت نداشتم ببینمش...... آره ....می خوای اینو بشنوی .... آره می گم .... من عاشق شدم .... عاشق ...خدایا دلم خیلی گرفته ... منو به معشوقم برسون...مدتیه بهم ریختم .... دلم هوایی شده .... تا کی باید صبر کنم خدایا دیگه انتظار بسه ..... تا کی باید وقتی می شنوم که یکی می گه " یا حسین" چیزی از درونم بجوشه و گرمیش بشینه رو گونه هام ...... تا کی می خوای تو این حسرت بمونم ..... مگه خودت نبودی که منو با عشقش آشنا کردی مگه تو دلمو حسینی نکردی؟! پس چرا می خوای ذره ذره آب شدنمو ببینی ......چرا؟؟؟؟؟؟؟

عمریه که دل به سینه می زنه سنگ حسینو

                                                               میون تموم خوبا داره آهنگ حسینو

بوده اسم بی نظیرش اولین ذکر لب من

                                                               کوی بین الحرمینش شده خواب هر شب من

آرزوی اول من التماس آخر من

                                                               اینه که لحظه مردن پا بذاری رو سر من

کسی مثل دلبر من یار با وفا ندیده

                                                                واسه نوکری تو خونه ش خدا من رو آفریده

با همون نگاه اول سنگشو زدم به سینه

                                                                کاشکی کربلا بمیرم آرزوی من همینه

عشق آسمونی اون شده ذکر عشق و شورم

                                                                عشقمه روضه ی اونو بخونن بالای گورم

آسمونو اشک چشمش می کنه ستاره بارون

                                                                 گوشه ای از عشق اونه قصه ی لیلی و مجنون

با یه گوشه ی نگاهش دلمو خدایی کرده

                                                                 وقتی بد مستی مو دیدش منو کربلایی کرده

دل من به نام یاره هر کسی رو دوست نداره

                                                                 نکنه ازش جدا شم خدا اون روز رو نیاره ....

بعد از رفتنت......                                     

 ارزوهای صورتی ام را                                    

  با چند غزل

                      زیر باران

                                    دفن کردم

شاید.....

             زخم نبودنت را

 از خاکستر غزلهایم

                                که هر غروب

    به نارنجی اسمان

                  هدیه می کنم

                          ببینی.          

به این فکر کردین شاید یه عده امروز پدر شده باشن؟  و یا شاید یه عده  امسال مرد شدن و تونستن رو پای خودشون وایستن.......

و یا بعضی ها سال هاست که پدرن یه پدر به معنای واقعی....... درست مثل پدر خودم.....

از همین جا این روز بزرگ و این عید سعید رو به پدرم  صمیمانه تبریک می گم......

و همین طور به تموم هموطنان عزیز

                                                        عیدتون مبارک   

                                                             و لحظه های تلخ نبودنت

                                                                                      شاخه ی خشکیده احساس......

دوستان سلام......

همه شما بی شک آرزوهایی دارین که هنوز به اونا نرسیدین ...... اما امید دارین که بالاخره یه روز حاجتتون روا می شه ........